Bir ağaç altı

Yaprakları olmasa da olur

Ya da kurumuş

Bir dere kenarı

Akmamış da nolmuş

Yada kıyısı bataklık

Sen yoksun ya

Hayallerin en güzeli olsa nolur
Olmasa nolur

Bir ses duyuyorum
Senden çok uzak
Ama nedense
Hatırlatıyor seni
Bir göz görüyorum
Ama senin gözlerinin
Yeşili değil
Yine de oturuveriyor
Yüreğime bir sancı

Bir dolmuş bile olsa bindiğim
Senin beni ilk karşılayışın
Geliyor aklıma
Üstünde beyaz bir elbise
Tenin gibi
İlk kez görsem de
Çok tanıdık
Şimdi tanıyor olsam da seni
Bir o kadar yabancısın artık

Ağaç olmak da

Özgürlüğe engel değil

Kökün yerde olsa da

Kollarında mı yok

Göğe açılan

Dalların da mı yok

Rüzgarı avuçlarında tutan

Yapraklarında mı yok

Sensiz kendime iyi bakamıyorum
Gel de bana iyi bak
Olur mu?

Eteğin süpürürken sokağı

Rüzgarın önü sıra

Sürüklenen yapraklar gibi

Peşin sıra gelir kalbim

Sen yapraktaki çiğ tanesi
Bense toprak yoldaki
Su birikintisi
Sen en tepedeki
Ağaç yaprağı
Özgürlüğüne düşkün

Bu resimdeki tek siyah beyaz ben miyim

Bu resimdeki en güzel şey sen misin

Yanyana dururken 

Gökkuşağının iki rengi gibi 

Nasıl yanyana gelebiliriz ki bir daha

Yağmur yağmadıktan sonra

İçimden gelen sesi dinledim

Ki içim dışım sen olmuştu çoktan

Sende susmuştun zaten

Bu sessizlik sardı sözlerimi

Ve bir yağmur bulutu

Mesken tuttu gözlerimi