Kayıtsız kalabilir miyim sen giderken
Susabilir miyim
Susturabilir miyim içimdeki çığlıkları
Neden yanar içim
Gözyaşlarım içime akarken
Neden derman olmaz o yaşlar
İçimdeki çiçek kururken...

Beni en son sevdiğin anda bıraksaydın keşke ve söylemeseydin bırakıp gittiğini.Ben de yaşayıp gitseydim güzel günlerin anılarıyla ,gözlerinin en derininde..

Bana en kızdığın anda bıraksaydın beni keşke. En azından bilirdim umurunda olduğumu.Konuşmasak da bilirdim beni sevdiğini.

Seni en çok mutlu ettiğim anda bıraksaydın keşke beni.Seni mutlu etmenin ve mutluluğunu paylaşmanın huzuruyla sürdürseydim ve bitirseydim ömrümü.

Ama sen birdenbire bıraktın beni ve ansızın ve ben bittiğini anlayana kadar aylar geçti üstünden...

Başlangıçlarla bitişler bazen aynı etkiyi yaratır.Başlangıçların yarattığı kafa karışıklarını bitişler de yaşatır çoğu zaman.Uzun süre bitmemiş hissi verir.Sanki küsmüşsün de barışacakmışsın gibi.Sanki trip atıyormuşsun da bir gülücükle yada bir aramayla sanki herşey eski haline dönecekmiş gibi.Bir çok an gelir alıştığını sanarsın onun yokluğuna ama alışamazsın uzun süre.Düşünürsün özlüyor mu diye ne yapıyor diye.Çok düşünürsün ama çıkamazsın işin içinden..

Karanlıkta bırakın beni
En zifirisinde yaşayayım hüznü
Seslenmeyin bile
Kendim bulayım yolumu
Ona mı döner
Uçuruma mı çıkar
Değilki umrumda
Bırakın beni
En yalnızlıkta

Çokça geliyor aklıma gözlerin ,ellerin,pamuk yanakların.

Çokça takılıyor beynime özlem kelimeleri..

Gerçek hayatta uzaklaştırabilsem de rüyalarda bile hatırlıyorum seni..

Ben seni sevmekten vazgeçemiyorum neden..

Özledim diyesim geliyor nice zaman..Diyemiyorum..

Bana emanet bıraktığın zifiri bir yalnızlık.Gittiğim her yere peşim sıra götürüyorum.Bırakıp gitsemde yaşadığım yeri, tanıdığım insanları, bilindik mekanları seni hatırlatan birşeyler çıkıyor elbet ve işte o an yalnızlaşıyorum.Binlerce kez kavga ediyorum senle bir o kadar yeniden seviyoruz birbirimizi ama bir an oluyor hayaller korkutmaya başlıyor sanki çok yükselmişim de düşecekmişim gibi korkuyorum..işte o an yeniden yalnızlaşıyorum...

İçime sıkıştırdığım anılarım var, gizlediğim.hatırlamanın bile acıttığı.o yüzden en dipteler en derinimde.ne acayiptir ki atmaya da kıyamıyorum.en çok rüyalarım da ortaya çıkıyorlar .adı rüya ama korkutmuyorlar kabus diyemiyorum o yüzden ama kabusu yaşatıyorlar içten içe...